Terapia Taktylna

Jest to metoda rehabilitacji, oparta na rozwoju neuromotorycznym człowieka. Podobnie jak w innych metodach neurorozwojowych, podczas terapii uwzględnia się poszczególne fazy rozwoju ruchowego człowieka.

Podczas terapii stosujemy następujące bodźce:
– powierzchowny dotyk ciała (głaskanie, rozcieranie uciskanie, rozciąganie),
– masaż proprioceptywny (ugniatanie, rozcieranie, wibracja),
– stymulację punktów neuromotorycznych,
– stymulację przedsionkowo-proprioceptywną,
– Stymulacja bierna – bierny ruch kończynami i tułowiem,
– Stymulacja czynna.

Terapię neuromotoryczną wykorzystuje się u wszystkich pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi i sensorycznymi, choć we wstępnych założeniach miała być stosowana głównie w rehabilitacji małych dzieci, które w okresie płodowym lub okołoporodowym doznały uszkodzenia Centralnego Układu Nerwowego.

W terapii taktylnej stymulujemy produkcję nerwowego czynnika wzrostu, oddziałujemy również na pracę przysadki, podwzgórza i szyszynki, które aktywizują ośrodek kontroli sensorycznych – ruchowych bodźców , wpływają na dojrzałość niektórych funkcji psychicznych.

Głównym założeniem terapii taktylnej jest wzmocnienie lub wytworzenie świadomości ciała oraz stymulacja receptorów skóry, poprzez stymulację zmysłu dotyku.

Terapia taktylna proponuje techniki masażu i stymulacji skóry, wpływajcych na rozwój funkcji półkul i kory mózgowej, śródmózgowia i tylnych partii mózgu. Stosujemy ją z powodzeniem w pracy z dziećmi z różnymi wyzwaniami rozwojowymi, a w szczególności:

Mózgowym Porażeniem Dziecięcym,
Spektrum autyzmu,
Zaburzeniami zachowania,
Lękami i fobiami,
Opóźnieniem w rozwoju umysłowym,
ADHD /ADD,
Trudnościami w nauce,
Zaburzeniami mowy.
Terapia Taktylna ma celu zrównoważyć system nerwowy (procesy pobudzania i hamowania), co zwiększa skuteczność działań terapeutycznych.